VLAANDEREN ONS VADERLAND ! FLANDRE NOTRE PATRIE !

Tout individu fait d’abord partie d’une ethnie avant d’appartenir à un Etat! Nous appartenons à l’ethnie FLAMANDE avant d’être Français !
 
AccueilAccueil  PORTAILPORTAIL  S'enregistrerS'enregistrer  ConnexionConnexion  

Partagez | 
 

 VVB-voorzitter Eric Defoort: ”un président de choc”

Aller en bas 
AuteurMessage
De_Vlaamse
Admin
Admin
avatar


MessageSujet: VVB-voorzitter Eric Defoort: ”un président de choc”   Mer 5 Déc - 13:25

Ten laatste einde volgend jaar moet de Vlaamse Volksbeweging een uitgewerkt draaiboek voor de Belgische echtscheiding kunnen voorleggen. Een handboek waarin wordt samengebracht wat Vlaanderen moet weten om op een ordentelijke manier aan een onafhankelijk bestaan te kunnen beginnen. Dat is wat de kersverse VVB-voorzitter Eric Defoort voor ogen staat met zijn Vlaamse Volksbeweging in de komende weken en maanden. Een goed onderbouwd scenario uittekenen waarin alle politieke, maatschappelijke, technische en andere facetten van de scheiding vastgelegd worden.

De VVB moet dat werk niet op z’n eentje willen presteren. Anderen zijn immers ook bezig met een of meer deelfacetten van de organisatie van de scheiding, maar de beweging waarvan Defoort pas de nieuwe voorzitter werd, moet op zoek gaan naar al wie in Vlaanderen en zelfs daarbuiten dezelfde weg richting de Vlaamse onafhankelijkheid wil volgen. De VVB moet met allen rond de tafel gaan zitten, de VVB moet op die manier hét aanspreekpunt worden voor al wie over die Belgische echtscheiding iets te zeggen heeft. De VVB moet in staat zijn om met telkens weer nog meer argumenten het dossier van de definitieve Belgische echtscheiding te begeleiden en te sturen.

Eric Defoort is een flamboyant iemand en dat in de meest positieve zin van het woord. Vier uur met hem rond dezelfde tafel zitten, vermoeit niet, ook al is het ook voor iemand die een leven lang beroepshalve vragen stelde, niet altijd gemakkelijk om hem binnen de krijtlijnen van het gesprek te houden. Wij hadden wel het voordeel dat we samen aan een Gentse tafel aan de voet van het Belfort zaten en niet probeerden een telefoongesprek te voeren. Het werd een boeiende maar vooral Vlaams bewogen babbel doorweven met almaar nieuwe verrassende citaten uit vooral de Franse klassiekers - het lijkt er soms op alsof Defoort een citatenboekje bij zich heeft waaruit hij naar hartenlust kan voorlezen zonder ook maar één keer naar de bewuste bladzijde te moeten zoeken.

De nieuwe voorzitter heeft intussen wel al ervaren dat Vlaanderen geen “gemakkelijke minnaar” is zoals hij zelf zegt. Een ongelukkig geformuleerd gesprek met de politiek correcte inquisiteurs van De Morgen leverde de beginnende president prompt bakken Vlaamse kritiek op zodanig zelfs dat het voorzitterschap van deze “président de choc” zoals La Libre Belgique hem voorstelde, dreigde het kortste voorzitterschap te worden in de halve eeuw geschiedenis van deze Vlaamse strijdbeweging. Geen prettig vooruitzicht voor de VVB die na het voortijdige vertrek van Rita de Bont nog maar eens op zoek mocht naar een nieuwe voorzitter, een job waarvoor weinigen in Vlaanderen staan aan te schuiven. Langgeleden kwam men bijvoorbeeld ook bij ondergetekende aankloppen maar tussen droom en daad stonden toen al te veel praktische bezwaren in de weg.
Het einddoel

Dat een Franstalige Brusselse krant als La Libre Belgique zich vrij uitvoerig druk maakt - op een overigens journalistiek vrij correcte manier - over de nieuwe voorzitter van een Vlaamse organisatie als de VVB, bewijst dat die nieuwkomer niet om het even wie is. De belangstellende buitenwereld kent hem, hij nam ooit de pen ter hand om met zijn “Het klauwen van de historicus” een uitgebreid antwoord te sturen naar Mare Reynebeau en diens toen ophefmakende “Het klauwen van de leeuw”. Maar die verbale storm is voor de gewezen ondervoorzitter van de Volksunie en nadien nog even van de N-VA, van deze vroegere KUB-hoogleraar geschiedenis, ook gastspreker op de jongste IJzerwake, van deze historicus en auteur van onder meer het hier onlangs voorgestelde boekje over die onbekende “Dochter van Duitsland”, geen reden om er maar meteen weer de brui aan te geven. Zijn Vlaamse grote mond houden, komt zelfs niet ter sprake, zomaar “de” pers mijden geen optie.

Eric Defoort: Natuurlijk niet, ik zal wel proberen mijn naïviteit wat kwijt te spelen. Je moet in het leven enthousiast zijn, maar je mag dat niet té zijn. Ik heb intussen ook al geleerd dat ik niet geschikt ben voor de partijpolitiek.

‘t Pallieterke: Enigszins ontgoocheld over die zonder twijfel ongelukkige ervaring met De Morgen met uitspraken die inderdaad de indruk konden geven dat de nieuwe VVB-voorzitter een linkse rakker was die liever zijn rug keerde naar de klassieke Vlaamse beweging.

Eric Defoort: Ontgoocheld niet. Ik had het eigenlijk wel kunnen verwachten. Alleen zal men in Vlaanderen toch moeten leren leven met de idee dat we in dat onafhankelijke Vlaanderen zeer uiteenlopende gedachten naast mekaar zullen zien openbloeien, van uiterst links naar uiterst rechts. Links en rechts zullen uiteindelijk wel moeten leren samen zitten. Zoals trouwens al te zien was bij het definitief uiteenspatten van de Volksunie: sommigen gingen naar het “linkse” Spirit, anderen wilden helemaal geen keuze maken en deemsterden intussen weg, nog een andere groep werd liberaal, enkele “sloegen zelfs groen uit” of vinden we terug bij de CD&V. Dat is voor mij geen probleem als al die individuele Vlamingen binnen hun nieuwe biotoop maar hun nationale Vlaamse gedrevenheid behouden. Zelf ben ik niet uiterst links en niet uiterst rechts, ik ben een democraat.

‘t Pallieterke: En met al die “vluchtelingen - excuus voor deze uitdrukking - moeten we vandaag al samenwerken om het onafhankelijke Vlaanderen voor te bereiden? Ook samenwerken met het Vlaams Belang dus?

Eric Defoort: Inderdaad, al wie hetzelfde objectief nastreeft - de Vlaamse onafhankelijkheid - moet op zijn persoonlijke manier zijn deel kunnen bijdragen in het bereiken van dat einddoel. Iedereen zit in zijn eigen structuren, in al die structuren zitten dus mensen die elk hun potenties hebben om de Vlaamse onafhankelijkheid in te vullen.Het is toch opvallend dat de CD&V vandaag niet langer zomaar “ja” antwoordt op alles en nog wat, dat men ook daar een uitgesproken Vlaams standpunt durft innemen. Al die mogelijkheden moeten we kunnen en durven aanspreken en gebruiken.
Verborgen verleiders

‘t Pallieterke: Een Vlaams “comité van wijzen”?

Eric Defoort: Dat klinkt mij veel te muf. Ook geen Costa-achtige reflectiekamer. Een “statengeneraal” misschien waar de meest diverse invalshoeken om de Vlaamse onafhankelijkheid te benaderen aan bod kunnen komen, waar vooral mensen spreken die publiek durven zeggen wat ze te zeggen hebben. Ik weet ook wel dat dit niet voor iedereen op elk moment even gemakkelijk is. Maar laat het duidelijk zijn - ik spreek zeker in dit verband uit ervaring - maar het moet kunnen, ook al kost dat soms blutsen en vooral veel builen. In de Warandegroep bijvoorbeeld kregen sommigen daar ook mee af te rekenen, maar het manifest is er intussen wel gekomen.
Het moet nu wel heel snel gaan. We werken daar binnen de VVB nu al aan: wat er al aan voorbereidend werk beschikbaar is, proberen we alvast te implementeren en te stroomlijnen. Maar nog eens, die oefening moet snel gebeuren. De Belgische ontmanteling gaat opmerkelijk snel. Wie spreekt er vandaag nog van het unionistisch federalisme van Wilfried Martens? Het Belgische feit is voorbij en daar moeten we ons nu op voorbereiden.

‘t Pallieterke: Mogen we het zo samenvatten: u wil op korte termijn mensen samenbrengen uit diverse hoeken van de Vlaamse samenleving zonder daarbij de Vlaamse stamboom van de betrokkenen als een voorafgaande voorwaarde te stellen. Die mensen gaan werken rond een beperkt aantal thema’s rond de noemer van Vlaamse onafhankelijkheid, zij moeten ook conclusies voorstellen die als basis kunnen dienen voor verdere acties.

Eric Defoort: Ik vind het vooral belangrijk dat de vertolkers van dat Vlaamse gedachtegoed te midden van hun samenleving staan, dat ze daarbij hun Vlaams-zijn niet verstoppen. Dat ze integendeel op assertieve manier hun boodschap willen uitdragen, de anderen moeten weten dat je er bent. Is dat met een links etiket op? Of een rechts etiket? Geen probleem voor mij, dat kan gerust blijven hangen als de twee etiketten maar in dezelfde richting gaan. Het moeten bij manier van spreken “verborgen verleiders” zijn, mensen die op een wervende manier hun boodschap kunnen uitdragen.
Referentiepunt

‘t Pallieterke: Wat wil Eric Defoort zelf?

Eric Defoort: Een onafhankelijk Vlaanderen dat volwassen genoeg moet zijn om eigen keuzes temaken. Keuzes voor zichzelf en keuzes voor de anderen. Dat Vlaanderen moet ook de verantwoordelijkheid dragen voor de gemaakte keuzes. Men moet de gevolgen van zijn doen en laten dragen. Wij zijn immers veroordeeld om de gevolgen te aanvaarden van wat we gekozen hebben. Dat aandurven is pas blijk geven van volwassenheid. Dat kan niet meer binnen het Belgische verhaal, daar- voor is geen ruimte. Dat Belgische verhaal is niet alleen potsierlijk, het is ook schadelijk voor alle burgers van dit land, het wordt alleen nog maar gedragen door hen die enkel nog als Belgen in België wil overleven.

‘t Pallieterke: Intussen bleek de (Vlaamse) formateur wet bereid te zijn om bijvoorbeeld de zes faciliteitengemeenten op een toch wel heel louche manier aan het verfransende Brussel uit te leveren.

Eric Defoort: Dat kan uiteraard niet. In zulke voorstellen kunnen we natuurlijk niet instappen. Voor de eventuele uitbreiding van Brussel is ons antwoord simpel: het is het antwoord van Annemie Neyts van Open VLD: over een uitbreiding praten we niet meer, uitbreiden van Brussel is voorgoed gedaan. Op dat soort toestanden zal de VVB zoals voorheen ook morgen en overmorgen prompt blijven reageren.
We gaan ons toch niet ergens in een verlaten landschap afzonderen van de wereld om daar in alle stilte dat draaiboek voor de Vlaamse onafhankelijkheid te schrijven?
De VVB blijft een politieke beweging van elke dag. Zo moet de VVB bijvoorbeeld ook klaarstaan om op een onderbouwde manier te reageren telkens in het buitenland iets gezegd of geschreven wordt dat een wederwoord verdient. De VVB moet een referentiepunt zijn, moet de Vlaamse publieke opinie verder blijven meevormen met het oog op de definitieve keuze, die van de Vlaamse onafhankelijkheid.

‘t Pallieterke: Ben je niet wat te idealistisch? We leven toch in de tijd van het politiek pragmatisme?

Eric Defoort: Dat is zeker zo, maar dat is niet mijn ingesteldheid. Ik hou van mensen die nogal eerlijk doen wat ze zeggen. De mensen moeten voelen waarvoor je staat. Als Leterme alleen maar premier wil worden om naar de Wetstraat 16 te trekken, dan bestaat hij voor mij niet. De Wetstraat 16 is trouwens het huis van een verkrot verhaal.

‘t Pallieterke: Er zullen ook wel VVB-leden zijn die in het stemhokje Leterme naar die Wetstraat 16 wilden sturen? Toegegeven, verleid als ze waren door zijn grootste Vlaamse beloftes.

Eric Defoort: Dat zal wel, het is alleen te hopen dat hij die mensen niet bedriegt. Mocht dat zo zijn, dan moeten we hem de grond in stampen en nadien nog eens terugkeren om hem nog wat dieper te doen wegzinken. Hij krijgt alsnog het voordeel van de twijfel, hij moet wel weten dat een ontgoochelde minnaar bijzonder gevaarlijk kan zijn.

‘t Pallieterke: Waarom wil Eric Defoort eigenlijk voorzitter worden van een Vlaamse strijdvereniging met een rijke, maar vooral lange traditie.

Eric Defoort: Mijn levensvervulling is zeker niet “voorzitter te mogen zijn”, ik vind wel dat iemand een deel van zijn leven moet investeren ten bate van zijn gedachtegoed.
Revenir en haut Aller en bas
 
VVB-voorzitter Eric Defoort: ”un président de choc”
Revenir en haut 
Page 1 sur 1
 Sujets similaires
-
» Eric Baret : De l'Abandon
» THIERS Adolphe, président du conseil
» Saint Eric de Suède
» Pétition anti-corrida pour le futur Président
» Constitution d’un nouveau Conseil scientifique du GEIPAN

Permission de ce forum:Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum
VLAANDEREN ONS VADERLAND ! FLANDRE NOTRE PATRIE ! :: Ce qui se passe en Flandre :: Les nouvelles en Flamand / De nieuws in vlaemsch-
Sauter vers: